26 Nis 2009

Yurtta Tedirgin Zamanlar...

Ilginc..

Gecen gun otobuse bindim. Otobuste orta kapı tarafında bünyeme layık bir bos koltuk buldum, yaydım oturdum. Otobusun arka tarafında da boş koltuklar vardı. Istanbul'da, bindiginiz otobüste boş koltukların olması gününüzün iyi geçmesini saglayacak bir hadisedir adeta.
Tıngır tıngır giderken dısarıyı izliyordum ve memnundum hayatımdan. Sonraki durakta iki kişi bindi otobüse. Bir tanesi başörtülü yaşlıca bir teyzeydi ve niyeyse dogruca benim oldugum tarafa geldi. Biraz başımda bekler gibi oldu, bir duraladı. Ben de yer vermemi içten içe istedigini düsündüm ama otobüs de boştu dogrusu. Arkama baktim, birkac koltuk bos. Bunu dile getirmesem de, kendisi bakinca gorecektir zaten diye dusunerek memnuniyetle yolculuguma devam ettim, hayata nazır.
Sonra hemen arka caprazımdaki bir genc, o teyzeye yer verdi. Bana da ters bir bakıs attı ve arkaya gidip, bos koltuklardan birine oturdu. Huzursuz etti bu tavir beni. Ama "neyse" dedim.
Sonraki iki durakta daha fazla kisi bindi ve artık otobuste bos yer kalmamıstı. Bu durum benim artık ilk fırsatta bir buyugumuze yer verecegim anlamına geldigi icin otobuse yeni binenlere bakmaya basladım. Derken yaşlıca fakat nispeten bakimli,koca kupeler takmıs bir yaşlı teyze benim oturdugum yere dogru ötelendi yeni binenler nedeniyle. Hemen fişek gibi bir genc kiz atikligiyle kendisine yer verdim. Gulumsedi ve oturdu teyze.
Her sey yolundaydı. Ne guzel...
Tam o anda etrafa bi bakayim, yeni otobus kitlesini bi inceleyeyim dedim ve fark ettim ki: Henuz yer vermis oldugum teyzenin oturdugu yerin arkasindakiler, ben ilk bindigimden beri otobuste olan yasli bir adam ve o arkadaki genc (artik ayaktaydi kendisi de) bana ters ters bakiyorlar. Bu tuhaf kınanma durumumu analiz etmek icin beni neden bakıslarıyla kınadıklarını anlayamadigim bu insanlara bu sefer dikkatli bir şekilde baktim.
Vardıgım sonuc su oldu: Otobus nispeten bos iken, zaten oturacak yer varken yer vermemis oldugum teyze başörtülüydü, otobüs dolduktan sonra yer verdigim teyze ise CHP'ye filan oy vermis biri gibi görünüyordu. O iki teyze görünüsleri yuzunden yargilandi o kitle tarafindan. Ve ben de o ikisinin gorunuslerinin yargilanmasi esnasinda arada kaynamis bir tıptım bence.
Herkese izahla gelmeyi ve olanlari - tum ic dusuncelerimle birlikte - birer birer anlatmak istedim. "Sevgili otobus insanları; durum su ki ben ilk bindigimde otobuste pek cok oturacak yer vardı ve..."
Otobus yolculugum yaklasık 25 dakika sürdü. Fakat ben zihnimi bütün gün yorgun hissettim ve dalgınlastım.
Haydi hep beraber bir ic cekelim simdi madem.

1 yorum:

Adsız dedi ki...

Sevgili kizim, Otobuste birkac koltuk bos iken o teyzeye yer vermemek yerinde bir davranistir. Arkana bakip bos yer olup olmadigini kontrol etmissin.Bu davranisin bos yer olmasaydi o teyzeye kendi yerini verecegini anlatir.otobustekiler bunu farketmistir. Teyzenin bos yer oldugunu farketmesini istemissin bu egitici bir davranistir.Kadinin bos yerin farkinda olmasini saglamak (farkinda olmanin gerekliligi) kolay yere oturmanin dayanilmaz hafifligini yener.
Davranisin dogrudur.
Bilmem anlattirabildim mi?
Duri